BİLGİ Ebeveynler Ne Yapmalı?

[degurechaff]

Kendi geçmişimi baz alarak yazacağım. Umarım tüm aileler dikkatli olur, çocuklarının geleceğini önemser.

Öncelikle aile içinde kesinlike bir annenin beyahut babanın darlayıcı olmaması gerekiyor. Örnek olarak bir çocuk annesine " anne doydum ben " deyince ağzına daha fazla yemek tıkmamalı.. Bakın bu absürt gelebilir ama ileride çocuğun aklında annem beni çok darlıyor gibisinden bir psikolojik durumla karşı karşıya kalır. Hem anne hem çocuk üzülür. Onun dışında bir baba çocuğuna ne yaptıysa yapsın kızmamalıdır. Nazik bir dille uyarmalıdır. Ben bu yönden yanayım şahsen. Çocuğu yanına bir resim getirdiğinde " çok güzelmiş " demek yerine aferin oğluma/kızıma sendede ne mücevherler var mış bee deyip çocuğuna o güzel hisleri yaşatabilmeli. Şahsen ben 3 yıldır babamla konuşmuyorum aramız kötü. Bu elbetteki küçüklükten kalma parçalar. Umarım anneler veya babalar bu konuda dikkatsiz olmazlar ve çocukları için gereken her şeyi yaparlar.

Diğer Konumuz Olan : Aile Eğitimi ve Bunun Önemi İnceliğe bilirsiniz.

 

[Necla]

Emeğinize sağlık güzel ve anlaşılır birşekilde yazılmış. İçeriği güzel

 

[Tuncaym]

Bu konulara ilişkin güzel yazı olmuş.

 

[Silicix]

Ebeveynler olarak çocuklara hayatları boyunca fırsatlar vermeliyiz. Mesela ne gibi fırsatlar diye sorarsak , küçük yaştan başlayıp erişkin olmasına değin geçen süre içerisinde karşılaştığı doğal veya doğal olmayan herhangi bir durum iş oluş hareket karşısında , onun adına karar vermek yerine kararına saygı duyup , olumlu karar ise destekleyici olmalı , olumsuz bir durum görüyor isek , olumsuzlukları dile getirip güzelce uyarıda bulunmalı ve yinede kararına saygı duyup arkasında değil yanında olduğumuzu söylemeliyiz. Hele hele küçük yaşlarda çocuğumuza bulunduğumuz müdahaleler kızmalar bağırmalar çocuğumuzun öz güvenini kaybetmesine , bir konuda ayıplamak çekingen olmasına , küçümsemek çocuğumuzun beceriksizliğine sebep olur. Çocuğumuza bağırmayan küçük görmeyen öfkelenmeyen dışlamayan bireyler olalım . Sevelim yanlışını tatlı tatlı uyaralım , bağırıp ezik olmasını sağlamayalım , yönlendirelim. Çocuğumuzla resmi bir baba anne olmaktansa , çocuğumuzla çocuk olalım

 

[KELADAMIN KARDAŞU]

Kendi geçmişimi baz alarak yazacağım. Umarım tüm aileler dikkatli olur, çocuklarının geleceğini önemser.

Ekli dosyayı görüntüle 206​

Öncelikle aile içinde kesinlike bir annenin beyahut babanın darlayıcı olmaması gerekiyor. Örnek olarak bir çocuk annesine " anne doydum ben " deyince ağzına daha fazla yemek tıkmamalı.. Bakın bu absürt gelebilir ama ileride çocuğun aklında annem beni çok darlıyor gibisinden bir psikolojik durumla karşı karşıya kalır. Hem anne hem çocuk üzülür. Onun dışında bir baba çocuğuna ne yaptıysa yapsın kızmamalıdır. Nazik bir dille uyarmalıdır. Ben bu yönden yanayım şahsen. Çocuğu yanına bir resim getirdiğinde " çok güzelmiş " demek yerine aferin oğluma/kızıma sendede ne mücevherler var mış bee deyip çocuğuna o güzel hisleri yaşatabilmeli. Şahsen ben 3 yıldır babamla konuşmuyorum aramız kötü. Bu elbetteki küçüklükten kalma parçalar. Umarım anneler veya babalar bu konuda dikkatsiz olmazlar ve çocukları için gereken her şeyi yaparlar.

Harika bir açıklama...